Konuyu birden
hortlatmak istemiyorum, ama herkes kendi fikrini bir şekilde "çözüm" gibi dile getirmiş. Ben de bir ek olsun istedim, "Profesyonel düşünce"..!!!
Asistan da işveren de ilk günden istediklerini, düşüncelereini, küçük amaç ve büyük hedeflerini açıkça ve dürüstlükle karşı tarafa aktardığında sorun teşkil edilecek birşeyler kalmayacaktır diye düşünüyorum. Tabii, bu da dediğim gibi istenilenler, düşünceler, yapılabilecekler, hayali kısımlar, prosedür, küçük amaçlar, büyük hedefler vs. açık ve net bir şekilde konuşularak ortak noktada buluşulabilir(Tabii 'asistan' kavramını kölelik ile karıştırmayan insanlarla oturulup konuşulur, aynı şekilde 'asistan' kavramını hava beleş su beleş gibilerinden tavırlar takınarak bilmem kimin asistanıyım diye havalanan insanlarla değil). Zaten yanına asistan almayı düşünen bir mühendis, aranjör vs. asistanın sadece etinden, sütünden, yumurtasından, derisinden faydalanmak için almıyor en nihayetinde. Bir örnek; Dave Pensado mesleki hayatı boyunca çok fazla sayıda asistan ile birlikte çalışmamış. Ancak yine de 1 tane ile yetinmemiş, Amaçlanan süreyi dolduran yerini başka bir asistana bırakmış. Ama ne olmuş? Dave Pensado'nun 'neredeyse' tüm asistanları şu an amerika müzik piyasasında büyük stüdyolarda koltuklarına kurulmuşlar, ellerinin altındaki konsollarla x parçanın miksi ile meşguller. Örnek;
Dylan Dresdow.
Birçok örnek sayabilirim, ama şuan aklıma gelenlerden en önemlisi olanı Dave Pensado idi. Aynı şekilde Dr. Dre - Scott Storch, Dr. Dre - Young buck, Dr. Dre - Mike Elizondo gibi isimler de sıralanabilir.
Amacım sadece başka bir açıdan bakmaktı. Benim için tecrübe herşeydir, ve öğrenilebilecek yeni bir bilgi için kişi kendine sınır koymamalıdır. Yine sizin verdiğiniz örnek üzerinden gidecek olursam, Ozan abi
"Burak, logic bilmesen de olur. Öğrenirsin az çok. Gel sen çaycılıktan ya da tuvalet temizliğinde başla hele, gerisi gelir." dese ben koşa koşa giderim
valla
Burak.